Nieuw stadsgedicht: Avondzilver
Avondzilver
Gevels staan schouder aan schouder in de polderwind.
Een man snoeit zwijgend zijn haag, zoals zijn vader vroeger
met korte halen de stilte kortwiekte onder dichtslibbend avondzilver.
Langs het jaagpad stuwt de wind het water voor zich uit.
Fietsbanden suizen over het beton in de blinde drift van de spits.
Kranen klauwen naar de wolken, gestapeld staal
dreunt na, verre oceanen reizen mee.
De tijd, tussen stilstaan en gaan,
tussen wat wordt en was, blijft langzaam bewegen
en de ruis van het alledaagse
krijgt hier een stem en weerklank.
Het nieuwste stadsgedicht werd gerealiseerd naar aanleiding van het tienjarig bestaan van het vrijetijdscentrum De Schelde en krijgt een blijvende plaats in het straatbeeld van Berendrecht-Zandvliet-Lillo. Esohe bezocht het district en deed zo inspiratie op. Het gedicht is een ode aan een warm en betrokken district en het vrijetijdscentrum dat hieraan meebouwt. Het resultaat is Avondzilver, dat een permanente plaats krijgt aan de ingang van het vrijetijdscentrum en een ode vormt aan het district en de rol die De Schelde daarin speelt.
Stadsdichter Antwerpen
Het Antwerpse stadsdichterschap is een begrip, tot ver buiten alle denkbare muren. Een poëtisch huzarenstuk met een grote artistieke en sociale betekenis. Een verhaal dat nu eens als een warme wind, dan weer als een verfrissende bries door de straten waait.
Meer over dit project